ز شغل خویش بماند به روزگار خزان

هم از سعادت و اقبال بود و بخت جوان

که دل نبستم بر گلستان و لاله ستان

کسی که لاله پرستد به روزگار بهار

گلی که باد بر او برجهد فرو ریزد

چرا دهم دل نیکو پسند خویش بر آن

مرا دلیست من آن دل بدان دهم که مرا