چندان نگار دارد رویش که هر زمان

ناکامگار کرد گل کامگار او

این طرفه تر نگر تو که بر روی اوست گل

وندر دل منست همه ساله خار او

حیران شود نگارگر اندر نگار او

از دل بهر نگار شکاری همی کند

تا خوش بود بر آن دل زنهارخوار او