حیران شود نگارگر اندر نگار او

این طرفه تر نگر تو که بر روی اوست گل

وندر دل منست همه ساله خار او

چندان نگار دارد رویش که هر زمان

از دل بهر نگار شکاری همی کند

تا خوش بود بر آن دل زنهارخوار او

خواجه رئیس فخر بزرگان روزگار