قندی ز لب بدزد و به ما خون بها فرست

چون آگهی که شیفته و کشته توایم

روزی برای ما زی و ریزی به ما فرست

بندی ز زلف کم کن و زنجیر ما بساز

بردار پرده از رخ و از دیده های ما

نوری که عاریه است به خورشید وافرست

گاهی به دست خواب پیام وصال ده