نوری که عاریه است به خورشید وافرست

بندی ز زلف کم کن و زنجیر ما بساز

قندی ز لب بدزد و به ما خون بها فرست

بردار پرده از رخ و از دیده های ما

گاهی به دست خواب پیام وصال ده

گه بر زبان باد سلام وفا فرست

خاقانی از تو دارد هردم هزار درد