گاهی به دست خواب پیام وصال ده

قندی ز لب بدزد و به ما خون بها فرست

بردار پرده از رخ و از دیده های ما

نوری که عاریه است به خورشید وافرست

گه بر زبان باد سلام وفا فرست

خاقانی از تو دارد هردم هزار درد

آخر از آن هزار یکی را دوا فرست