چون عمر پایدار و فلک دستگیر نیست

گفتا به روزگار بیابی وصال ما

منت پذیرم ارچه مرا دل پذیر نیست

دل بر امید وعده او چون توان نهاد

بار عتاب او نتوانم کشید از آنک

دل را سزای هودج او بارگیر نیست

بی کار ماند شست غم او که بر دلم