دل را سزای هودج او بارگیر نیست

دل بر امید وعده او چون توان نهاد

چون عمر پایدار و فلک دستگیر نیست

بار عتاب او نتوانم کشید از آنک

بی کار ماند شست غم او که بر دلم

از بس که زخم هست دگر جای تیر نیست

خود پرده ام دراندم و خود گویدم که هان