به نشانی که میان من و توست

بگداز تن من در حزنت

به دو تا موی که تعویذ من است

یادگار از سر مشکین رسنت

نوش مرغان و نوای سخنت

که مرا تا دل و جان است بجای

جای باشد به دل و جان منت