بر قد امید ما مهرش قبا اکنون برید

با چنین شوری که ناگه خاست نتوان خوش نشست

با چنین کاری که در جنبید نتوان آرمید

بر سر ایام ما عشقش کلاه اکنون نهاد

اندرین خم خانه صافی از پی درد است و ما

درد پر خوردیم اکنون صاف می باید مزید

در خراباتی که صاحب درد او جان های ماست