در خراباتی که صاحب درد او جان های ماست

بر قد امید ما مهرش قبا اکنون برید

اندرین خم خانه صافی از پی درد است و ما

درد پر خوردیم اکنون صاف می باید مزید

مائی ما نیست گشت و اوئی او ناپدید

گوشمالی داد ما را عشق او کز بیم آن

چشم خاقانی به خاقانی نیارد باز دید