درد پر خوردیم اکنون صاف می باید مزید

بر سر ایام ما عشقش کلاه اکنون نهاد

بر قد امید ما مهرش قبا اکنون برید

اندرین خم خانه صافی از پی درد است و ما

در خراباتی که صاحب درد او جان های ماست

مائی ما نیست گشت و اوئی او ناپدید

گوشمالی داد ما را عشق او کز بیم آن