در آویزش زلفت آویخت جانم

ز هندوی گژمژ سخن درنماند

تو گر خواهی و گرنه میدان عشقت

ز رندان لشکر شکن درنماند

که صید از نگون سر شدن درنماند

دل از هشت باغ رخت درنیاید

هم از چار دیوار تن درنماند