به هجرت خوشترم دانم که از هجر تو وصل آید

مرا در گریه تلخم دو دریا بر زمین خیزد

بگریم تا مرا بینی سلیمان نگین رفته

بخندی تا ز یاقوتت سلیمان را نگین خیزد

به مهرت خوش نیم دانم که از مهر تو کین خیزد

چو رحم آرد دلت بینم که آب از سنگ می زاید

چو خشم آرد لبت بینم که موم از انگبین خیزد