هر روزنی که بسته ترش یافت برگشاد

پیکی که او مبشر درگاه دولت است

در بارگاه سینه من رهگذر گشاد

هر پنجره که تنگترش دید رخنه کرد

آمد ندای عشق که خاقانی الصبوح

کز صبح بینش تو فتوحی دگر گشاد

بی سیم و زر بشو تو و با سیم بر بساز