کز صبح بینش تو فتوحی دگر گشاد

هر پنجره که تنگترش دید رخنه کرد

هر روزنی که بسته ترش یافت برگشاد

آمد ندای عشق که خاقانی الصبوح

بی سیم و زر بشو تو و با سیم بر بساز

کز بهر تو صبوح دوصد کیسه زرگشاد