تا دل من سوی توست بارگه صبر من

لیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی تر

بود گناه من آنک با تو یگانه شدم

نیست مرا ز آب چشم هیچ گنه شوی تر

هست به کوی عدم بلکه از آنسوی تر

در صف عشاق تو کمتر خاقانی است

لیک به وصف تو در، اوست سخنگوی تر