ز دیده تر من همچو شمع، آب بریز

هلال عید بود بر سپهر پا به رکاب

به جام ساقی گل چهره می شتاب بریز

نقاب برفکن و آتشی به جانم زن

دلم ز دست تو آباد گر نمی گردد

بیار آتش و درخانه خراب بریز

لب تو داد به دستم قدح ز شربت قند