لب تو داد به دستم قدح ز شربت قند

ز دیده تر من همچو شمع، آب بریز

دلم ز دست تو آباد گر نمی گردد

بیار آتش و درخانه خراب بریز

در او ز روی عرقناک خود گلاب بریز

گهی که جرم مرا پیش تو حساب کنند

تو رشحه ای ز کرم های بی حساب بریز