عقل من دیوانه عشق تو شد

مه نجویم، مه مرا روی تو بس

گل نبویم، گل مرا بوی تو بس

بندش از زنجیر گیسوی تو بس

اشک من باران بی ابر است لیک

ابر بی باران خم موی تو بس