ابر بی باران خم موی تو بس

عقل من دیوانه عشق تو شد

بندش از زنجیر گیسوی تو بس

اشک من باران بی ابر است لیک

آینه از دست بفکن کز صفا

پشت دست آئینه روی تو بس

رنگ زلفت بس شب معراج من