شاهد غم را ببر زان درکشم هر صبح دم

سایه با من هم نشین و ناله با من هم دم است

جام غم بر روی ایشان درکشم هر صبح دم

ساقیی دارم چو اشک و مطربی دارم چو آه

عشق مهمان دل است و جان و دل مهمان او

من دل و جان پیش مهمان درکشم هر صبح دم

ناگزیر جان بود جانان و از جان ناگزیر