عشق مهمان دل است و جان و دل مهمان او

جام غم بر روی ایشان درکشم هر صبح دم

ساقیی دارم چو اشک و مطربی دارم چو آه

شاهد غم را ببر زان درکشم هر صبح دم

من دل و جان پیش مهمان درکشم هر صبح دم

ناگزیر جان بود جانان و از جان ناگزیر

پیش جانان شاید ار جان درکشم هر صبح دم