بی تو چو شمعم که زنده دارم شب را

کز توی ناحق گزار نیست گزیرم

ساخته ام با بلای عشق تو چونانک

گر عوضش عافیت دهی نپذیرم

چون نفس صبح دم دمید، بمیرم

زخمه عشق تو راست از دل من ساز

زاری خاقانی است ناله زیرم