هم به دست اشک در پای غمش پاشیده ام

بی میانجی زبان و زحمت گوش آن زمان

لابه ها بنموده ام لبیک ها بشنیده ام

گوهری کز چشم من زاد آفتاب روی تو

از نحیفی همچو تار رشته ام در عقد او

لاجرم هم بستر اویم وز او پوشیده ام

گرچه آن خوش لب جهان خرمی را برفروخت