لاجرم هم بستر اویم وز او پوشیده ام

گوهری کز چشم من زاد آفتاب روی تو

هم به دست اشک در پای غمش پاشیده ام

از نحیفی همچو تار رشته ام در عقد او

گرچه آن خوش لب جهان خرمی را برفروخت

من به دندان محنت او را به جان بخریده ام

او مرا بی زحمت من دوست دارد زین قبل