من دل شکسته زانم کاندر شکست اویم

این خود چه صورت است که من پای بست اویم

وین خود چه آفت است که من زیر دست اویم

او زلف را بر غمم، دایم شکسته دارد

هر شب به سیر کویش از کوچه خرابات

نعره زنان برآیم یعنی که مست اویم

یک شب وصال داد مرا قاصد خیال