گفت هجرت تلخ وانگه خوش دلی آن من است

نه مسلسل هم چو آبم تا هوسناک توام

مهره افعی است آن لب زهر افعی باک نیست

ای گوزن آسا نه من زنده به تریاک توام

من به داغ این حدیث از خوی بی باک توام

بس که سربسته چو غنچه دردسر دارم چو بید

چون شکوفه نشکفم کز سرو چالاک توام