روزی نظری از سگ کوی تو ندیدم

تن غرقه خون رفتم و دل تشنه امید

کز آب وفا قطره به جوی تو ندیدم

سگ جان شدم از بس ستم عالم سگ دل

با درد فراق تو به جان می زنم الحق

درمان ز که جویم که ز خوی تو ندیدم

بر هیچ در صومعه ای برنگذشتم