بر هیچ در صومعه ای برنگذشتم

روزی نظری از سگ کوی تو ندیدم

با درد فراق تو به جان می زنم الحق

درمان ز که جویم که ز خوی تو ندیدم

کانجا چو خودی در تک و پوی تو ندیدم

پای طلبم سست شد از سخت دویدن

هر سو که شدم راه به سوی تو ندیدم