پای طلبم سست شد از سخت دویدن

درمان ز که جویم که ز خوی تو ندیدم

بر هیچ در صومعه ای برنگذشتم

کانجا چو خودی در تک و پوی تو ندیدم

هر سو که شدم راه به سوی تو ندیدم

خاقانی اگر بیهده گفت از سرمستی

مستی به ازو بیهده گوی تو ندیدم