تیغ فراقت درید پرده رازم

طبع تو دمساز نیست چاره چه سازم

کین تو کمتر نگشت مهر چه بازم

تیر جفایت گشاد راه سرشکم

از شب هجران بپرس تا به چه روزم

ز آتش سودا ببین که در چه گدازم

زهره آن نیستم که پای تو بوسم