از شب هجران بپرس تا به چه روزم

کین تو کمتر نگشت مهر چه بازم

تیر جفایت گشاد راه سرشکم

تیغ فراقت درید پرده رازم

ز آتش سودا ببین که در چه گدازم

زهره آن نیستم که پای تو بوسم

پس به چه دل دست سوی زلف تو یازم