ز آتش سودا ببین که در چه گدازم

تیر جفایت گشاد راه سرشکم

تیغ فراقت درید پرده رازم

از شب هجران بپرس تا به چه روزم

زهره آن نیستم که پای تو بوسم

پس به چه دل دست سوی زلف تو یازم

باز نیازم به شاهد و می و شمع است