گر مرا پرسی و چیزی به تو آواز دهد

من به جان می زیم و سایه جان است تنم

از ضعیفی که تنم هست نهان گشته چنانک

سال ها هست که در آرزوی خویشتنم

آن نه خاقانی باشد، که بود پیرهنم