پیش سرای پرده او سر بریده ام

اینجا گذاشته پر و بالی که داشته

آنجا که اوست هم به پر او پریده ام

این مرغ آشیان ازل را به تیغ عشق

وین مرکب سرای بقا را به رغم خصم

جل درکشیده پیش در او کشیده ام

گاهی لبش گزیده و گاهی به یاد او