در جمله دیدم آنچه ز عشاق کس ندید

آن می که وعده کرد ز دستش مزیده ام

خود نام من ز خاطر من رفته بود پاک

خاقانی آن زمان ز زبانش شنیده ام

اما دریغ چیست که در خواب دیده ام

گوئی که بر جنیبت وهم از ره خیال

در باغ فضل صدر افاضل چریده ام