خاقانی آن زمان ز زبانش شنیده ام

گاهی لبش گزیده و گاهی به یاد او

آن می که وعده کرد ز دستش مزیده ام

خود نام من ز خاطر من رفته بود پاک

در جمله دیدم آنچه ز عشاق کس ندید

اما دریغ چیست که در خواب دیده ام

گوئی که بر جنیبت وهم از ره خیال