اما دریغ چیست که در خواب دیده ام

خود نام من ز خاطر من رفته بود پاک

خاقانی آن زمان ز زبانش شنیده ام

در جمله دیدم آنچه ز عشاق کس ندید

گوئی که بر جنیبت وهم از ره خیال

در باغ فضل صدر افاضل چریده ام

والا جمال دین محمد، محمد آنک