زانکه خزان وصل را یاسمنم، دریغ من

چون به زبان من رود نام کرم ز چشم من

چشمه خون فرو دود بر ذقنم، دریغ من

چشم گریست خون و دل گفت که یاس من نگر

آه برآمد از جهان گفت مرا که ریگ خور

نیست گیاهی از کرم در چمنم دریغ من