شاهین بود نشانده به راهت عدوی من

زنهار تا به برج دگر کس بنگذری

برجت سرای من به و صحرات کوی من

گستاخ برمپر که مبادا که ناگهی

بر پای بندمت زر چهره که حاسدان

بی رنگ زر رها نکنندت به بوی من

خاقانی است جوجو در آرزوی او