بی رنگ زر رها نکنندت به بوی من

گستاخ برمپر که مبادا که ناگهی

شاهین بود نشانده به راهت عدوی من

بر پای بندمت زر چهره که حاسدان

خاقانی است جوجو در آرزوی او

او خود به نیم جو نکند آرزوی من