محروم چون ماند ای عجب خاقانی از تریاک تو

دل گم شد از من بی سبب برکن چراغ و دل طلب

چون یافتی بگشای لب کاینک دل صد چاک تو

دل خستگان را بی طلب تریاک ها بخشی ز لب