پنداشتی که بر سر گنج اوفتاده ای

گفتی جفا نه کار من است ای سلیم دل

تو خود ز مادر از پی این کار زاده ای

دیدی که دل چگونه ز من در ربوده ای

گفتی که روز سختی فریاد تو رسم

سخت است کار بهر چه روز ایستاده ای

خاقانی از جهان به پناه تو درگریخت