گفتی که روز سختی فریاد تو رسم

تو خود ز مادر از پی این کار زاده ای

دیدی که دل چگونه ز من در ربوده ای

پنداشتی که بر سر گنج اوفتاده ای

سخت است کار بهر چه روز ایستاده ای

خاقانی از جهان به پناه تو درگریخت

او را به دست خصم چرا باز داده ای