چون زیر هر مویی جدا یک شهر جان داری نوا

ما را بگو ای ماه تو، کز آسمان کیستی

بگشا صدف یعنی دهن بفشان گهر یعنی سخن

پنهان مکن یعنی ز من تا عشق دان کیستی

خامی بود گفتن تو را جانا که جان کیستی

با مایی و ما را نه ای، جانی از آن پیدا نه ای

دانم کز آن ما نه ای، برگو از آن کیستی