خاقانی از تیمار تو حیران شد اندر کار تو

خامی بود گفتن تو را جانا که جان کیستی

با مایی و ما را نه ای، جانی از آن پیدا نه ای

دانم کز آن ما نه ای، برگو از آن کیستی

ای جان او غم خوار تو، تو غم نشان کیستی