یک ره به خوان وصلم ناکرده میهمانی

از تو وفا نخیزد، دانی که نیک دانم

وز من جفا نیاید، دانم که نیک دانی

از خون من فرستی هردم نواله هجر

هستم بر آنکه خود را بی تو ز خود برآرم

هرچند می سگالم تو نیز هم برآنی

خاقانی این جفاها از تو عجب ندارد