گفتی که در نوردم یک باره فرش صحبت

در روی تو نگفتم آخر که تو چه کردی

تا خون من چو آب نخوردی به نوک غمزه

در جستجوی کشتن من آب وانخوردی

فرش نگستریده ندانم که چون نوردی

پنداشتم که هستی درمان سینه من

پندار من غلط شد درمان نه ای، که دردی