می خواه و دیو دل باش ارچه ملک صفاتی

بل یوسفان دل را از چاه غم نجاتی

هات الصبوح فاشرب مستدرک الفوات

انعم بها صبوحی واجمع بهاشتات

از سرزنش چه ترسی نه قاضی القضاتی

حفت الیک روحی حتی انحنت قناتی

لاالخیر فی حیاتی لاالضر من مماتی